Aiki which gives birth to martial techniques.
A concept developed and taught by Morihei Ueshiba.
When Control Gets in the Way of Connection
We often want things to happen in a certain way.
We have an idea of how a conversation should go, how someone should respond, or how a situation should ultimately turn out. When reality does not match that picture, tension arises.
We try to adjust things.
We explain ourselves again.
We use more force.
We try to convince the other person.
Or we withdraw.
Control can take many forms.
And often it starts with something completely understandable: we want things to work out.
When We Have Already Chosen Our Solution
In Aikido, I see this happen all the time.
We practise a technique and have an idea of what should happen. The attack comes in, we recognise the movement, and in our mind the solution is already there.
But the other person does not move exactly as expected.
Perhaps the direction changes. Perhaps the timing is different. Perhaps there is resistance. Perhaps something happens that we did not anticipate.
At that moment, we can do two things.
We can try to force the other person into our solution.
Or we can observe again.
The second requires something different from us.
When We Stop Listening
When I am completely focused on carrying out my solution, my attention becomes narrower.
I feel less.
I see less.
I notice less of what is actually happening between us.
My partner can easily become a problem I need to solve: someone who needs to be brought into the right position so that my technique can work.
But my partner is not a problem.
My partner is part of the encounter.
Their movement, balance, timing and response give me information about what is happening in that moment.
If I ignore that information because I already know what should happen, I lose the very connection that makes the technique possible.
The Technique Is Not the Goal
This is one of the things I find so interesting about Aikido.
At first glance, a technique appears to be a solution to an attack.
But as we practise longer, we may discover that the technique itself is not the most important thing.
It is not only about what I do.
It is about whether I can continue to perceive while I am doing it.
Can I maintain my intention without forcing the other person?
Can I give direction without completely determining the outcome?
Can I feel when my movement is no longer connected to what is actually happening?
This does not require passivity.
It requires greater sensitivity.
Intention Without Control
We need intention.
Without intention, movement becomes random.
I can choose a direction. I can make a decision. I can act.
But my intention does not have to be the same as my expectation of the outcome.
For example, I can know that I want to maintain my balance without knowing exactly how the movement will unfold.
I can remain present in the connection without deciding beforehand where the other person should end up.
That creates space.
Not because I no longer want anything.
But because what I want no longer has to control everything.
Beyond the Mat
Perhaps we recognise this in everyday life as well.
We want a conversation to go a certain way.
We want someone to understand us.
We want a relationship to develop in a certain direction.
We want to know how a decision will turn out.
And precisely because we care about things working out, we may try to influence the outcome.
But the harder we try to move another person or a situation towards our desired outcome, the less room there may be for what is actually happening.
Then we are no longer meeting.
We are directing.
Leaving Space for What Emerges
Aikido does not teach me that I should have no direction.
Rather, it teaches me that I can maintain my direction without having to determine the entire path.
I can listen.
I can feel.
I can adapt my movement.
I can begin again when what I intended no longer fits.
That is not a loss of control.
Perhaps it is another form of freedom.
The freedom to act with intention without needing to control the other person, the situation, or the outcome.
When I can allow that space to emerge, the encounter changes as well.
The other person no longer has to fit into my solution.
I can truly meet what is in front of me.
And from that connection, the next movement can emerge.
#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Practice #Awareness #Ki #PersonalDevelopment #ContinuousLearning
Wanneer controle contact in de weg staat
We willen vaak dat iets op een bepaalde manier gebeurt.
We hebben een beeld van hoe een gesprek zou moeten verlopen, hoe iemand zou moeten reageren, of hoe een situatie uiteindelijk zou moeten uitpakken. Wanneer de werkelijkheid daar niet aan voldoet, ontstaat er spanning.
We proberen bij te sturen.
We leggen iets nog een keer uit.
We zetten meer kracht.
We proberen de ander te overtuigen.
Of we trekken ons juist terug.
Controle kan veel vormen aannemen.
En vaak begint het heel begrijpelijk: we willen dat iets goed komt.
Wanneer we onze oplossing al hebben gekozen
In Aikido zie ik dit voortdurend gebeuren.
We oefenen een techniek en hebben een idee van wat er moet gebeuren. De aanval komt binnen, we herkennen de beweging en in ons hoofd staat de oplossing al klaar.
Maar de ander beweegt niet precies zoals verwacht.
Misschien verandert de richting. Misschien is de timing anders. Misschien ontstaat er weerstand. Misschien gebeurt er iets wat we niet hadden verwacht.
Op zo’n moment kunnen we twee dingen doen.
We kunnen proberen de ander alsnog in onze oplossing te krijgen.
Of we kunnen opnieuw waarnemen.
Dat tweede vraagt iets anders van ons.
Wanneer we stoppen met luisteren
Wanneer ik volledig gericht ben op het uitvoeren van mijn oplossing, wordt mijn aandacht smaller.
Ik voel minder.
Ik zie minder.
Ik merk minder van wat er werkelijk tussen ons gebeurt.
Mijn partner wordt dan gemakkelijk een probleem dat ik moet oplossen: iemand die naar de juiste positie moet worden gebracht, zodat mijn techniek kan slagen.
Maar mijn partner is geen probleem.
Mijn partner is onderdeel van de ontmoeting.
Zijn of haar beweging, balans, timing en reactie geven mij informatie over wat er op dat moment gebeurt.
Als ik die informatie negeer omdat ik al weet wat er moet gebeuren, verlies ik juist het contact dat de techniek mogelijk maakt.
De techniek is niet het doel
Dat is een van de dingen die ik zo interessant vind aan Aikido.
Een techniek lijkt op het eerste gezicht een oplossing voor een aanval.
Maar wanneer we langer oefenen, kunnen we ontdekken dat de techniek niet het belangrijkste is.
Het gaat er niet alleen om wat ik doe.
Het gaat erom of ik kan blijven waarnemen terwijl ik iets doe.
Kan ik mijn eigen intentie behouden zonder de ander te dwingen?
Kan ik richting geven zonder de uitkomst volledig vast te leggen?
Kan ik voelen wanneer mijn beweging niet meer aansluit bij wat er werkelijk gebeurt?
Dat vraagt geen passiviteit.
Het vraagt juist een grotere gevoeligheid.
Intentie zonder controle
We hebben intentie nodig.
Zonder intentie wordt bewegen willekeurig.
Ik kan een richting kiezen. Ik kan een beslissing nemen. Ik kan handelen.
Maar mijn intentie hoeft niet hetzelfde te zijn als mijn verwachting van de uitkomst.
Ik kan bijvoorbeeld weten dat ik mijn balans wil behouden, zonder te weten hoe de beweging precies zal verlopen.
Ik kan aanwezig blijven in het contact, zonder vooraf te bepalen waar de ander moet eindigen.
Daar ontstaat ruimte.
Niet omdat ik niets meer wil.
Maar omdat mijn willen niet langer alles hoeft te beheersen.
Ook buiten de mat
Misschien herkennen we dit in ons dagelijks leven.
We willen een gesprek op een bepaalde manier voeren.
We willen dat iemand ons begrijpt.
We willen dat een relatie zich op een bepaalde manier ontwikkelt.
We willen weten hoe een beslissing zal uitpakken.
En juist omdat we zo graag willen dat het goed komt, kunnen we proberen de uitkomst te beïnvloeden.
Maar hoe harder we proberen de ander of de situatie naar onze gewenste uitkomst te bewegen, hoe minder ruimte er soms overblijft voor wat er werkelijk gebeurt.
Dan zijn we niet meer aan het ontmoeten.
We zijn aan het sturen.
Ruimte laten voor wat ontstaat
Aikido leert mij niet dat ik geen richting moet hebben.
Het leert mij eerder dat ik mijn richting kan behouden zonder het hele pad te hoeven bepalen.
Ik kan luisteren.
Ik kan voelen.
Ik kan mijn beweging aanpassen.
Ik kan opnieuw beginnen wanneer wat ik van plan was niet meer klopt.
Dat is geen verlies van controle.
Misschien is het juist een andere vorm van vrijheid.
De vrijheid om met intentie te handelen zonder de ander, de situatie of de uitkomst te hoeven beheersen.
Wanneer ik die ruimte kan laten ontstaan, verandert ook de ontmoeting.
De ander hoeft niet langer in mijn oplossing te passen.
Ik kan werkelijk ontmoeten wat er voor mij staat.
En vanuit dat contact kan de volgende beweging ontstaan.
Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Beoefening #Bewustzijn #Ki #PersoonlijkeOntwikkeling #BlijvenLeren
