Why Do We Practise the Same Technique Thousands of Times?
One of the first questions beginners often ask is:
“Why do we practise the same technique over and over again?”
At first, the answer seems obvious.
To improve.
To remember.
To become more skilful.
But over the years, I have come to wonder if something deeper is taking place.
Perhaps we are not repeating the same technique at all.
The technique may look the same.
We do not.
Every repetition reveals something different.
Some days we discover unnecessary tension.
Other days we notice impatience.
Sometimes fear appears.
Sometimes distraction.
Sometimes we experience moments of remarkable clarity.
The technique becomes a mirror.
Not because it changes.
But because we do.
Perhaps that is why practice never becomes boring.
The movement remains familiar.
Yet the person performing it is constantly changing.
Gradually, the technique asks less of our memory…
and more of our presence.
Less of our effort…
and more of our awareness.
Less of our control…
and more of our willingness to let our natural state express itself.
Our practice is not about becoming someone else. It is about gradually removing what obscures our natural state, allowing the intrinsic wisdom that has always been present to express itself more freely.
Every repetition is an opportunity.
Not simply to improve the technique.
But to discover ourselves more deeply.
Why do we practise the same technique thousands of times?
Perhaps because we are never the same person twice.
I don’t think this question can be answered once and for all.
Every training, every repetition and every encounter invites me to explore it again.
#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Practice #Awareness #Ki #PersonalDevelopment #ContinuousLearning
Waarom beoefenen we dezelfde techniek duizenden keren?
Eén van de eerste vragen die beginners vaak stellen is:
“Waarom oefenen we steeds opnieuw dezelfde techniek?”
In eerste instantie lijkt het antwoord eenvoudig.
Om beter te worden.
Om de techniek te onthouden.
Om vaardiger te worden.
Maar door de jaren heen ben ik mij gaan afvragen of er niet iets veel diepers gebeurt.
Misschien herhalen we helemaal niet steeds dezelfde techniek.
De techniek lijkt misschien hetzelfde.
Wij zijn dat niet.
Iedere herhaling laat iets anders zien.
De ene keer ontdekken we onnodige spanning.
Een andere keer merken we ongeduld op.
Soms verschijnt angst.
Soms afleiding.
En soms ervaren we een moment van opmerkelijke helderheid.
De techniek wordt een spiegel.
Niet omdat zij verandert.
Maar omdat wij veranderen.
Misschien is dat wel de reden waarom beoefening nooit saai wordt.
De beweging blijft herkenbaar.
Maar degene die haar uitvoert verandert voortdurend.
Gaandeweg vraagt de techniek steeds minder van ons geheugen…
en steeds meer van onze aanwezigheid.
Steeds minder van onze inspanning…
en steeds meer van ons bewustzijn.
Steeds minder van onze behoefte om te controleren…
en steeds meer van onze bereidheid om onze natuurlijke staat zich te laten uitdrukken.
Onze beoefening gaat niet over iemand anders worden. Zij gaat over het geleidelijk wegnemen van wat onze natuurlijke staat bedekt, zodat de intrinsieke wijsheid die altijd al aanwezig was zich steeds vrijer kan uitdrukken.
Iedere herhaling is een nieuwe mogelijkheid.
Niet alleen om de techniek te verfijnen.
Maar om onszelf dieper te leren kennen.
Waarom beoefenen we dezelfde techniek duizenden keren?
Misschien omdat we nooit twee keer dezelfde mens zijn.
Ik denk niet dat die vraag ooit definitief beantwoord is.
Iedere training, iedere herhaling en iedere ontmoeting nodigt mij uit om haar opnieuw te onderzoeken.
#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Beoefening #Bewustzijn #Ki #PersoonlijkeOntwikkeling #BlijvenLeren
