When Control Gets in the Way of Connection

We often want things to happen in a certain way.

We have an idea of how a conversation should go, how someone should respond, or how a situation should ultimately turn out. When reality does not match that picture, tension arises.

We try to adjust things.

We explain ourselves again.
We use more force.
We try to convince the other person.
Or we withdraw.

Control can take many forms.

And often it starts with something completely understandable: we want things to work out.

When We Have Already Chosen Our Solution

In Aikido, I see this happen all the time.

We practise a technique and have an idea of what should happen. The attack comes in, we recognise the movement, and in our mind the solution is already there.

But the other person does not move exactly as expected.

Perhaps the direction changes. Perhaps the timing is different. Perhaps there is resistance. Perhaps something happens that we did not anticipate.

At that moment, we can do two things.

We can try to force the other person into our solution.

Or we can observe again.

The second requires something different from us.

When We Stop Listening

When I am completely focused on carrying out my solution, my attention becomes narrower.

I feel less.

I see less.

I notice less of what is actually happening between us.

My partner can easily become a problem I need to solve: someone who needs to be brought into the right position so that my technique can work.

But my partner is not a problem.

My partner is part of the encounter.

Their movement, balance, timing and response give me information about what is happening in that moment.

If I ignore that information because I already know what should happen, I lose the very connection that makes the technique possible.

The Technique Is Not the Goal

This is one of the things I find so interesting about Aikido.

At first glance, a technique appears to be a solution to an attack.

But as we practise longer, we may discover that the technique itself is not the most important thing.

It is not only about what I do.

It is about whether I can continue to perceive while I am doing it.

Can I maintain my intention without forcing the other person?

Can I give direction without completely determining the outcome?

Can I feel when my movement is no longer connected to what is actually happening?

This does not require passivity.

It requires greater sensitivity.

Intention Without Control

We need intention.

Without intention, movement becomes random.

I can choose a direction. I can make a decision. I can act.

But my intention does not have to be the same as my expectation of the outcome.

For example, I can know that I want to maintain my balance without knowing exactly how the movement will unfold.

I can remain present in the connection without deciding beforehand where the other person should end up.

That creates space.

Not because I no longer want anything.

But because what I want no longer has to control everything.

Beyond the Mat

Perhaps we recognise this in everyday life as well.

We want a conversation to go a certain way.

We want someone to understand us.

We want a relationship to develop in a certain direction.

We want to know how a decision will turn out.

And precisely because we care about things working out, we may try to influence the outcome.

But the harder we try to move another person or a situation towards our desired outcome, the less room there may be for what is actually happening.

Then we are no longer meeting.

We are directing.

Leaving Space for What Emerges

Aikido does not teach me that I should have no direction.

Rather, it teaches me that I can maintain my direction without having to determine the entire path.

I can listen.

I can feel.

I can adapt my movement.

I can begin again when what I intended no longer fits.

That is not a loss of control.

Perhaps it is another form of freedom.

The freedom to act with intention without needing to control the other person, the situation, or the outcome.

When I can allow that space to emerge, the encounter changes as well.

The other person no longer has to fit into my solution.

I can truly meet what is in front of me.

And from that connection, the next movement can emerge.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Practice #Awareness #Ki #PersonalDevelopment #ContinuousLearning

---

Wanneer controle contact in de weg staat

We willen vaak dat iets op een bepaalde manier gebeurt.

We hebben een beeld van hoe een gesprek zou moeten verlopen, hoe iemand zou moeten reageren, of hoe een situatie uiteindelijk zou moeten uitpakken. Wanneer de werkelijkheid daar niet aan voldoet, ontstaat er spanning.

We proberen bij te sturen.

We leggen iets nog een keer uit.
We zetten meer kracht.
We proberen de ander te overtuigen.
Of we trekken ons juist terug.

Controle kan veel vormen aannemen.

En vaak begint het heel begrijpelijk: we willen dat iets goed komt.

Wanneer we onze oplossing al hebben gekozen

In Aikido zie ik dit voortdurend gebeuren.

We oefenen een techniek en hebben een idee van wat er moet gebeuren. De aanval komt binnen, we herkennen de beweging en in ons hoofd staat de oplossing al klaar.

Maar de ander beweegt niet precies zoals verwacht.

Misschien verandert de richting. Misschien is de timing anders. Misschien ontstaat er weerstand. Misschien gebeurt er iets wat we niet hadden verwacht.

Op zo’n moment kunnen we twee dingen doen.

We kunnen proberen de ander alsnog in onze oplossing te krijgen.

Of we kunnen opnieuw waarnemen.

Dat tweede vraagt iets anders van ons.

Wanneer we stoppen met luisteren

Wanneer ik volledig gericht ben op het uitvoeren van mijn oplossing, wordt mijn aandacht smaller.

Ik voel minder.

Ik zie minder.

Ik merk minder van wat er werkelijk tussen ons gebeurt.

Mijn partner wordt dan gemakkelijk een probleem dat ik moet oplossen: iemand die naar de juiste positie moet worden gebracht, zodat mijn techniek kan slagen.

Maar mijn partner is geen probleem.

Mijn partner is onderdeel van de ontmoeting.

Zijn of haar beweging, balans, timing en reactie geven mij informatie over wat er op dat moment gebeurt.

Als ik die informatie negeer omdat ik al weet wat er moet gebeuren, verlies ik juist het contact dat de techniek mogelijk maakt.

De techniek is niet het doel

Dat is een van de dingen die ik zo interessant vind aan Aikido.

Een techniek lijkt op het eerste gezicht een oplossing voor een aanval.

Maar wanneer we langer oefenen, kunnen we ontdekken dat de techniek niet het belangrijkste is.

Het gaat er niet alleen om wat ik doe.

Het gaat erom of ik kan blijven waarnemen terwijl ik iets doe.

Kan ik mijn eigen intentie behouden zonder de ander te dwingen?

Kan ik richting geven zonder de uitkomst volledig vast te leggen?

Kan ik voelen wanneer mijn beweging niet meer aansluit bij wat er werkelijk gebeurt?

Dat vraagt geen passiviteit.

Het vraagt juist een grotere gevoeligheid.

Intentie zonder controle

We hebben intentie nodig.

Zonder intentie wordt bewegen willekeurig.

Ik kan een richting kiezen. Ik kan een beslissing nemen. Ik kan handelen.

Maar mijn intentie hoeft niet hetzelfde te zijn als mijn verwachting van de uitkomst.

Ik kan bijvoorbeeld weten dat ik mijn balans wil behouden, zonder te weten hoe de beweging precies zal verlopen.

Ik kan aanwezig blijven in het contact, zonder vooraf te bepalen waar de ander moet eindigen.

Daar ontstaat ruimte.

Niet omdat ik niets meer wil.

Maar omdat mijn willen niet langer alles hoeft te beheersen.

Ook buiten de mat

Misschien herkennen we dit in ons dagelijks leven.

We willen een gesprek op een bepaalde manier voeren.

We willen dat iemand ons begrijpt.

We willen dat een relatie zich op een bepaalde manier ontwikkelt.

We willen weten hoe een beslissing zal uitpakken.

En juist omdat we zo graag willen dat het goed komt, kunnen we proberen de uitkomst te beïnvloeden.

Maar hoe harder we proberen de ander of de situatie naar onze gewenste uitkomst te bewegen, hoe minder ruimte er soms overblijft voor wat er werkelijk gebeurt.

Dan zijn we niet meer aan het ontmoeten.

We zijn aan het sturen.

Ruimte laten voor wat ontstaat

Aikido leert mij niet dat ik geen richting moet hebben.

Het leert mij eerder dat ik mijn richting kan behouden zonder het hele pad te hoeven bepalen.

Ik kan luisteren.

Ik kan voelen.

Ik kan mijn beweging aanpassen.

Ik kan opnieuw beginnen wanneer wat ik van plan was niet meer klopt.

Dat is geen verlies van controle.

Misschien is het juist een andere vorm van vrijheid.

De vrijheid om met intentie te handelen zonder de ander, de situatie of de uitkomst te hoeven beheersen.

Wanneer ik die ruimte kan laten ontstaan, verandert ook de ontmoeting.

De ander hoeft niet langer in mijn oplossing te passen.

Ik kan werkelijk ontmoeten wat er voor mij staat.

En vanuit dat contact kan de volgende beweging ontstaan.

Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Beoefening #Bewustzijn #Ki #PersoonlijkeOntwikkeling #BlijvenLeren

Aikido as Learning to Meet the Unknown

We like to know what is going to happen.

We want to understand what someone expects from us, know how a situation will unfold, and preferably determine in advance what we should do. When something is new or uncertain, tension can arise. We look for an answer, a plan, a way to regain control.

But life does not always work that way.

In Aikido, we do not know exactly what is going to happen either.

You may know which attack you are practising. You may know the technique. You may have practised it hundreds or even thousands of times. And yet, every encounter is different.

The other person moves differently.
The timing changes.
The distance changes.
The amount of force changes.
And sometimes something happens that you did not expect at all.

That is where Aikido becomes interesting.

Not Having to Know Everything in Advance

For me, Aikido is not only about learning how to perform techniques. It is about learning to remain present when you do not know what is going to happen.

When an attack comes, there is a moment when you do not yet know how the movement will unfold. You can try to control everything, but doing so can easily trap you in your own expectations.

You can also learn to listen.

To feel where the movement is going.
To maintain your balance.
Not to immediately oppose the force.
Not to stiffen when things unfold differently than expected.
And from that contact, to move again.

This requires trust.

Not the trust that everything will unfold exactly as you want it to.

But a deeper kind of trust:

I do not have to know what to do yet in order to remain present.

From Solving to Meeting

Perhaps this applies not only on the mat.

In everyday life, we encounter situations for which there is no ready-made answer. A difficult decision. A change at work. A relationship that is changing. Something new where we do not yet know how to respond.

Our first reaction may be: I need to solve this.

But sometimes there is nothing to solve yet.

Sometimes we are simply still discovering what is happening.

Aikido can train us to stay in that space.

The space between what happens and our response to it.

We do not have to immediately remove uncertainty. We can learn to stay with it. To listen. To feel. And then to make a movement that fits what is actually happening.

Trust Grows Through Experience

Trust does not arise simply because someone tells us that we should trust.

It grows through experience.

We experience not knowing. We remain present anyway. And eventually, we discover a way to respond.

That is an important difference.

For me, the purpose of Aikido is therefore not to gain ever more control over what happens.

It is to learn that we can move even without having complete control.

We do not have to understand everything in advance.

We do not always have to know what to do immediately.

And when the moment comes, we can listen to what is happening and respond to it.

Perhaps that is one of the most beautiful things Aikido can teach us:

You do not have to remove the unknown before you can move within it.

You can meet it.

And from there, the next movement emerges.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Practice #Awareness #Ki #PersonalDevelopment #ContinuousLearning

---

Aikido als leren omgaan met het onbekende

We willen graag weten wat er gaat gebeuren.

We willen begrijpen wat iemand van ons wil, weten hoe een situatie afloopt en liefst vooraf bepalen wat we moeten doen. Wanneer iets nieuw of onzeker is, kan er spanning ontstaan. We zoeken naar een oplossing, een plan, een manier om controle te krijgen.

Maar het leven laat zich niet altijd zo benaderen.

Ook in Aikido weet je niet precies wat er gaat gebeuren.

Je weet misschien welke aanval je oefent. Je kent de techniek. Je hebt haar honderden of misschien wel duizenden keren gedaan. En toch is elke ontmoeting anders.

De ander beweegt anders.
De timing verandert.
De afstand verandert.
De kracht verandert.
En soms gebeurt er iets wat je helemaal niet had verwacht.

Juist daar wordt Aikido interessant.

Niet alles vooraf hoeven weten

Aikido gaat voor mij niet alleen over het leren uitvoeren van technieken. Het gaat over leren aanwezig te blijven wanneer je niet weet wat er gaat gebeuren.

Wanneer een aanval komt, is er een moment waarop je nog niet weet hoe de beweging zich zal ontvouwen. Je kunt proberen alles te controleren, maar daarmee raak je gemakkelijk verstrikt in je eigen verwachtingen.

Je kunt ook leren luisteren.

Voelen waar de beweging naartoe gaat.
Je balans bewaren.
Niet meteen tegen de kracht ingaan.
Niet verstijven wanneer iets anders loopt dan verwacht.
En vanuit dat contact opnieuw bewegen.

Dat vraagt vertrouwen.

Niet het vertrouwen dat alles precies zal verlopen zoals je wilt.

Maar een dieper vertrouwen:

ik hoef nog niet te weten wat ik moet doen om aanwezig te kunnen blijven.

Van oplossen naar ontmoeten

Misschien geldt dat niet alleen op de mat.

Ook in het dagelijks leven komen we situaties tegen waarvoor we geen kant-en-klaar antwoord hebben. Een moeilijke beslissing. Een verandering op het werk. Een relatie die verandert. Iets nieuws waarin we nog niet weten hoe we moeten handelen.

Onze eerste reactie kan zijn: ik moet dit oplossen.

Maar soms is er nog helemaal niets om op te lossen.

Soms zijn we simpelweg nog aan het ontdekken wat er aan de hand is.

Aikido kan ons oefenen in die tussenruimte.

De ruimte tussen wat er gebeurt en onze reactie daarop.

Daar hoeven we onzekerheid niet meteen weg te nemen. We kunnen leren haar te verdragen. Te luisteren. Te voelen. En vervolgens een beweging te maken die past bij wat er werkelijk gebeurt.

Vertrouwen ontstaat door ervaring

Dat vertrouwen ontstaat niet doordat iemand ons vertelt dat we moeten vertrouwen.

Het ontstaat doordat we ervaren dat we iets niet wisten, toch aanwezig bleven en uiteindelijk een manier vonden om ermee om te gaan.

Dat is een belangrijk verschil.

Het doel van Aikido is voor mij daarom niet om steeds meer controle te krijgen over wat er gebeurt.

Het is leren dat we ook zonder volledige controle kunnen bewegen.

Dat we niet alles vooraf hoeven te begrijpen.

Dat we niet altijd meteen hoeven te weten hoe.

En dat we, wanneer het moment daar is, kunnen luisteren naar wat er gebeurt en daarop antwoorden.

Misschien is dat wel een van de mooiste dingen die Aikido ons kan leren:

je hoeft het onbekende niet eerst weg te nemen om erin te kunnen bewegen.

Je kunt het ontmoeten.

En van daaruit ontstaat de volgende beweging.

Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Beoefening #Bewustzijn #Ki #PersoonlijkeOntwikkeling #BlijvenLeren

Why Do We Practise the Same Technique Thousands of Times?

One of the first questions beginners often ask is:

“Why do we practise the same technique over and over again?”

At first, the answer seems obvious.

To improve.

To remember.

To become more skilful.

But over the years, I have come to wonder if something deeper is taking place.

Perhaps we are not repeating the same technique at all.

The technique may look the same.

We do not.

Every repetition reveals something different.

Some days we discover unnecessary tension.

Other days we notice impatience.

Sometimes fear appears.

Sometimes distraction.

Sometimes we experience moments of remarkable clarity.

The technique becomes a mirror.

Not because it changes.

But because we do.

Perhaps that is why practice never becomes boring.

The movement remains familiar.

Yet the person performing it is constantly changing.

Gradually, the technique asks less of our memory…

and more of our presence.

Less of our effort…

and more of our awareness.

Less of our control…

and more of our willingness to let our natural state express itself.

Our practice is not about becoming someone else. It is about gradually removing what obscures our natural state, allowing the intrinsic wisdom that has always been present to express itself more freely.

Every repetition is an opportunity.

Not simply to improve the technique.

But to discover ourselves more deeply.

Why do we practise the same technique thousands of times?

Perhaps because we are never the same person twice.

I don’t think this question can be answered once and for all.

Every training, every repetition and every encounter invites me to explore it again.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Practice #Awareness #Ki #PersonalDevelopment #ContinuousLearning

---

Waarom beoefenen we dezelfde techniek duizenden keren?

Eén van de eerste vragen die beginners vaak stellen is:

“Waarom oefenen we steeds opnieuw dezelfde techniek?”

In eerste instantie lijkt het antwoord eenvoudig.

Om beter te worden.

Om de techniek te onthouden.

Om vaardiger te worden.

Maar door de jaren heen ben ik mij gaan afvragen of er niet iets veel diepers gebeurt.

Misschien herhalen we helemaal niet steeds dezelfde techniek.

De techniek lijkt misschien hetzelfde.

Wij zijn dat niet.

Iedere herhaling laat iets anders zien.

De ene keer ontdekken we onnodige spanning.

Een andere keer merken we ongeduld op.

Soms verschijnt angst.

Soms afleiding.

En soms ervaren we een moment van opmerkelijke helderheid.

De techniek wordt een spiegel.

Niet omdat zij verandert.

Maar omdat wij veranderen.

Misschien is dat wel de reden waarom beoefening nooit saai wordt.

De beweging blijft herkenbaar.

Maar degene die haar uitvoert verandert voortdurend.

Gaandeweg vraagt de techniek steeds minder van ons geheugen…

en steeds meer van onze aanwezigheid.

Steeds minder van onze inspanning…

en steeds meer van ons bewustzijn.

Steeds minder van onze behoefte om te controleren…

en steeds meer van onze bereidheid om onze natuurlijke staat zich te laten uitdrukken.

Onze beoefening gaat niet over iemand anders worden. Zij gaat over het geleidelijk wegnemen van wat onze natuurlijke staat bedekt, zodat de intrinsieke wijsheid die altijd al aanwezig was zich steeds vrijer kan uitdrukken.

Iedere herhaling is een nieuwe mogelijkheid.

Niet alleen om de techniek te verfijnen.

Maar om onszelf dieper te leren kennen.

Waarom beoefenen we dezelfde techniek duizenden keren?

Misschien omdat we nooit twee keer dezelfde mens zijn.

Ik denk niet dat die vraag ooit definitief beantwoord is.

Iedere training, iedere herhaling en iedere ontmoeting nodigt mij uit om haar opnieuw te onderzoeken.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Beoefening #Bewustzijn #Ki #PersoonlijkeOntwikkeling #BlijvenLeren

Can Conflict Become a Teacher?

Most of us would rather avoid conflict.

It can be uncomfortable.

It can challenge our beliefs.

It can expose our fears and insecurities.

So we naturally try to escape it, overcome it or make it disappear.

But what if conflict has something to teach us?

In Aikido, conflict is not something we practise for its own sake.

The attack is not the goal.

It is an opportunity.

An opportunity to observe ourselves.

What happens to my breathing?

What happens to my body?

What happens to my perception?

What happens to my mind?

Every attack reveals something.

Sometimes it reveals tension.

Sometimes fear.

Sometimes impatience.

Sometimes the desire to control.

The attack does not change who we are. It reveals how we are in that moment.

Perhaps conflict does the same.

Perhaps conflict does not show us who the other person is.

Perhaps it reveals something about ourselves.

Not so that we can judge ourselves.

But so that we can understand ourselves more deeply.

As our practice continues, conflict gradually changes.

It is no longer just something to overcome.

It becomes an opportunity to learn.

Not because conflict is pleasant.

But because it reveals what is still asking for our attention.

Perhaps that is one of the greatest gifts of Aikido.

Not that it teaches us how to defeat conflict.

But that it teaches us how to learn from it.

Can conflict become a teacher?

I don’t think this question can be answered once and for all.

Every training, every disagreement and every challenge invites me to explore it again.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Conflict #Awareness #Ki #Practice #PersonalDevelopment

---

Kan conflict een leermeester worden?

De meeste mensen vermijden liever conflicten.

Ze kunnen ongemakkelijk zijn.

Ze kunnen onze overtuigingen uitdagen.

Ze kunnen onze angsten en onzekerheden zichtbaar maken.

Daarom proberen we conflicten vaak te vermijden, te overwinnen of zo snel mogelijk op te lossen.

Maar wat als een conflict ons iets wil leren?

In Aikido oefenen we niet om conflicten op te zoeken.

De aanval is niet het doel.

Hij is een mogelijkheid.

Een mogelijkheid om onszelf te onderzoeken.

Wat gebeurt er met mijn ademhaling?

Wat gebeurt er met mijn lichaam?

Wat gebeurt er met mijn waarneming?

Wat gebeurt er met mijn geest?

Iedere aanval laat iets zien.

Soms spanning.

Soms angst.

Soms ongeduld.

Soms de behoefte om te controleren.

De aanval verandert niet wie wij zijn. Hij onthult hoe wij op dat moment zijn.

Misschien doet een conflict hetzelfde.

Misschien laat een conflict ons niet in de eerste plaats zien wie de ander is.

Misschien onthult het iets over onszelf.

Niet om onszelf te veroordelen.

Maar om onszelf beter te leren begrijpen.

Naarmate onze beoefening zich verdiept, verandert ook onze relatie met conflict.

Het is niet langer alleen iets dat we willen overwinnen.

Het wordt een mogelijkheid om te leren.

Niet omdat conflict prettig is.

Maar omdat het zichtbaar maakt wat nog onze aandacht vraagt.

Misschien is dat één van de grootste geschenken van Aikido.

Niet dat het ons leert een conflict te verslaan.

Maar dat het ons leert ervan te leren.

Kan conflict een leermeester worden?

Ik denk niet dat die vraag ooit definitief beantwoord is.

Iedere training, ieder meningsverschil en iedere uitdaging nodigt mij uit om haar opnieuw te onderzoeken.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Conflict #Bewustzijn #Ki #Beoefening #PersoonlijkeOntwikkeling

What Does It Mean to Trust Your Body?

Many of us have learned to trust our thoughts more than our body.

When something unexpected happens, we begin to analyse.

We hesitate.

We search for the right answer.

Yet the body has already begun to respond.

What does it mean to trust your body?

Does it mean acting without thinking?

I don’t think so.

Does it mean reacting automatically?

I don’t think so either.

Perhaps trusting the body begins somewhere else.

Perhaps it begins with learning to listen.

The body constantly reflects our state of being.

When fear enters…

it changes.

When resistance appears…

it changes.

When we become present…

it changes again.

The more I practise, the more I discover that body and mind are not separate.

They are different expressions of the same underlying state.

When perception changes…

the body changes.

When breathing changes…

the body changes.

When unnecessary tension dissolves…

the body changes.

Perhaps trusting the body is not about believing it will always make the right decision.

Perhaps it is about gradually removing what prevents our natural state from expressing itself.

Through years of practice, I have come to experience that within our natural state lies an intrinsic wisdom.

Our practice does not create this wisdom.

It gradually removes what obscures it.

As unnecessary tension, fear and resistance diminish, this natural wisdom can express itself more freely through the body, through perception and through movement.

Not by forcing.

Not by controlling.

But through continuous practice.

Again and again.

Perhaps trusting the body is, in reality, learning to trust the wisdom of our own true nature.

What does it mean to trust your body?

I don’t think this question can be answered once and for all.

Every training, every encounter and every challenge invites me to explore it again.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Trust #Body #Ki #Practice #PersonalDevelopment

---

Wat betekent het om je lichaam te vertrouwen?

Velen van ons hebben geleerd onze gedachten meer te vertrouwen dan ons lichaam.

Wanneer er iets onverwachts gebeurt, gaan we analyseren.

We twijfelen.

We zoeken naar het juiste antwoord.

Terwijl het lichaam al begonnen is te reageren.

Wat betekent het om je lichaam te vertrouwen?

Betekent het handelen zonder na te denken?

Ik denk van niet.

Betekent het automatisch reageren?

Dat denk ik ook niet.

Misschien begint het vertrouwen van het lichaam ergens anders.

Misschien begint het met leren luisteren.

Het lichaam weerspiegelt voortdurend onze staat van zijn.

Wanneer angst verschijnt…

verandert het.

Wanneer weerstand ontstaat…

verandert het.

Wanneer we volledig aanwezig zijn…

verandert het opnieuw.

Hoe langer ik oefen, hoe meer ik ontdek dat lichaam en geest niet los van elkaar bestaan.

Ze zijn verschillende uitdrukkingen van dezelfde onderliggende staat.

Wanneer de waarneming verandert…

verandert het lichaam.

Wanneer de ademhaling verandert…

verandert het lichaam.

Wanneer onnodige spanning oplost…

verandert het lichaam.

Misschien gaat het vertrouwen van het lichaam niet over geloven dat het altijd de juiste beslissing zal nemen.

Misschien gaat het over het geleidelijk wegnemen van wat verhindert dat onze natuurlijke staat zich kan uitdrukken.

Door jarenlang te beoefenen ben ik gaan ervaren dat in onze natuurlijke staat een intrinsieke wijsheid besloten ligt.

Onze beoefening creëert die wijsheid niet.

Zij neemt geleidelijk weg wat haar bedekt.

Naarmate onnodige spanning, angst en weerstand verminderen, kan die natuurlijke wijsheid zich steeds vrijer uitdrukken via het lichaam, via onze waarneming en via onze beweging.

Niet door te forceren.

Niet door te controleren.

Maar door te blijven beoefenen.

Steeds opnieuw.

Misschien betekent het vertrouwen van het lichaam uiteindelijk dat we leren vertrouwen op de wijsheid van onze eigen ware natuur.

Wat betekent het om je lichaam te vertrouwen?

Ik denk niet dat die vraag ooit definitief beantwoord is.

Iedere training, iedere ontmoeting en iedere uitdaging nodigt mij uit om haar opnieuw te onderzoeken.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Vertrouwen #Lichaam #Ki #Beoefening #PersoonlijkeOntwikkeling

Is Relaxation the Opposite of Strength?

When people first encounter Aikido, they are often surprised by one thing.

The more experienced practitioners appear remarkably relaxed.

At first glance, this can seem like a contradiction.

Can someone be relaxed and strong at the same time?

Many of us grow up believing that strength requires effort.

We tighten our muscles.

We brace ourselves.

We push harder.

The more resistance we feel, the more force we try to create.

But what if strength is not created by tension?

What if tension actually limits the strength that is already available?

The more I practise, the more I discover that relaxation is not the opposite of strength.

It is the opposite of unnecessary tension.

When unnecessary tension disappears, the body moves more freely.

Breathing becomes more natural.

Perception becomes clearer.

Movement becomes more connected.

This does not mean becoming passive.

It does not mean becoming weak.

True relaxation is not the absence of strength.

It is the absence of resistance to what is happening.

Perhaps strength is not something we create.

Perhaps it is something we allow to express itself.

As unnecessary tension dissolves, the strength that has always been present can reveal itself more naturally.

Perhaps real strength appears when body, mind and intention move as one.

Every training invites me to explore this again.

Not by trying to become stronger.

But by discovering what prevents strength from expressing itself naturally.

Perhaps oPerhaps our practice is not about becoming stronger. Perhaps it is about removing what prevents our true nature from expressing itself.

Is relaxation the opposite of strength?

I don’t think this question can be answered once and for all.

Every training, every challenge and every encounter invites me to explore it again.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Relaxation #Strength #Ki #Practice #PersonalDevelopment

---

Is ontspanning het tegenovergestelde van kracht?

Wanneer mensen voor het eerst kennismaken met Aikido, valt hun vaak één ding op.

De meest ervaren beoefenaars lijken opvallend ontspannen.

Op het eerste gezicht lijkt dat een tegenstelling.

Kun je tegelijkertijd ontspannen én krachtig zijn?

Veel van ons zijn opgegroeid met het idee dat kracht inspanning vraagt.

We spannen onze spieren aan.

We zetten ons schrap.

We duwen harder.

Hoe meer weerstand we voelen, hoe meer kracht we proberen te leveren.

Maar wat als kracht niet ontstaat door spanning?

Wat als spanning juist de kracht beperkt die al aanwezig is?

Hoe langer ik oefen, hoe meer ik ontdek dat ontspanning niet het tegenovergestelde is van kracht.

Het is het tegenovergestelde van onnodige spanning.

Wanneer onnodige spanning verdwijnt, beweegt het lichaam vrijer.

De ademhaling wordt natuurlijker.

De waarneming wordt helderder.

De beweging wordt meer verbonden.

Dat betekent niet dat we passief worden.

Het betekent niet dat we zwak worden.

Werkelijke ontspanning is niet de afwezigheid van kracht.

Het is de afwezigheid van verzet tegen wat zich op dat moment aandient.

Misschien is kracht niet iets wat we creëren.

Misschien is het iets wat we toestaan zich te uiten.

Naarmate onnodige spanning oplost, kan de kracht die altijd al aanwezig was zich steeds natuurlijker openbaren.

Misschien verschijnt werkelijke kracht wanneer lichaam, geest en intentie als één bewegen.

Iedere training nodigt mij uit om dat opnieuw te onderzoeken.

Niet door sterker te proberen worden.

Maar door te ontdekken wat verhindert dat kracht zich op een natuurlijke manier kan uitdrukken.

Misschien gaat onze beoefening niet over sterker worden. Misschien gaat zij over het wegnemen van wat verhindert dat onze ware natuur zich kan openbaren.

Is ontspanning het tegenovergestelde van kracht?

Ik denk niet dat die vraag ooit definitief beantwoord is.

Iedere training, iedere uitdaging en iedere ontmoeting nodigt mij uit om haar opnieuw te onderzoeken.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Ontspanning #Kracht #Ki #Beoefening #PersoonlijkeOntwikkeling

Can We Learn to See More Clearly?

Perhaps the question is not whether we can stop judging.

I don’t think we can.

Judgment seems to arise naturally.

It is part of how the mind interprets experience.

The real question may be different.

Can we become aware of our judgments?

Can we recognize them before they shape our perception?

In Japanese, the word kegare (穢れ) refers to impurity—not as something sinful, but as something that obscures clarity.

Through practice, we gradually remove these impurities.

Not because we become perfect.

But because what obscures our perception becomes less dominant.

As this process continues, something begins to reveal itself.

A clearer presence.

A quieter mind.

A more direct perception of reality.

Perhaps this clarity has always been there.

Practice does not create it.

It simply uncovers it.

Can we learn to see more clearly?

I don’t think this question can be answered once and for all.

Every training, every encounter and every moment of awareness invites me to explore it again.

Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Fear #Awareness #Ki #Practice #PersonalDevelopment

---

Kunnen we helderder leren waarnemen?

Misschien is de vraag niet of we kunnen stoppen met oordelen.

Ik denk niet dat dat mogelijk is.

Oordelen lijken spontaan te ontstaan.

Ze maken deel uit van de manier waarop onze geest ervaringen interpreteert.

Misschien is de werkelijke vraag een andere.

Kunnen we ons bewust worden van onze oordelen?

Kunnen we ze herkennen voordat ze onze waarneming bepalen?

In het Japans verwijst het woord kegare (穢れ) naar onzuiverheid. Niet als iets zondigs, maar als iets dat onze helderheid vertroebelt.

Door onze beoefening verminderen deze onzuiverheden geleidelijk.

Niet omdat we perfect worden.

Maar omdat datgene wat onze waarneming vertroebelt steeds minder invloed krijgt.

Gaandeweg kan zich iets openbaren.

Een helderdere aanwezigheid.

Een stillere geest.

Een directere waarneming van de werkelijkheid.

Misschien was die helderheid er altijd al.

De beoefening creëert haar niet.

Zij onthult wat altijd aanwezig is geweest.

Kunnen we helderder leren waarnemen?

Ik denk niet dat die vraag ooit definitief beantwoord is.

Iedere training, iedere ontmoeting en ieder moment van bewustzijn nodigt mij uit om haar opnieuw te onderzoeken.

Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Angst #Bewustzijn #Ki #Beoefening #PersoonlijkeOntwikkeling

What Changes When Fear Enters?

Fear is a natural part of being human.

In Aikido, we may experience it when someone attacks unexpectedly.

Outside the dojo, it may arise during conflict, uncertainty, loss or change.

Fear is not the problem.

The question is:

What changes when fear enters?

Does the situation change?

Or does our perception of the situation change?

When fear appears, something often happens before we even notice it.

For many of us, breathing becomes shallower.

The body begins to tighten.

Attention narrows.

Movement becomes reactive instead of responsive.

The attack may remain exactly the same.

Yet our experience of it changes completely.

The more I practise, the more I realise that Aikido is not about eliminating fear.

It is about learning to recognize what fear changes within us.

Can I notice my breathing?

Can I notice tension before it influences my movement?

Can I remain connected instead of becoming trapped in resistance?

Every training offers another opportunity to explore these questions.

Not to become fearless.

But to become more aware.

Perhaps courage is not the absence of fear.

Perhaps courage is the willingness to remain present, even when fear is there.

What changes when fear enters?

I don’t think this question can be answered once and for all.

Every training, every challenge and every unexpected moment invites me to explore it again.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Fear #Awareness #Ki #Practice #PersonalDevelopment

---

Wat verandert wanneer angst verschijnt?

Angst hoort bij het mens-zijn.

In Aikido kunnen we haar ervaren wanneer iemand onverwacht aanvalt.

Buiten de dojo kan zij verschijnen bij conflict, onzekerheid, verlies of verandering.

Angst is niet het probleem.

De vraag is:

Wat verandert wanneer angst verschijnt?

Verandert de situatie?

Of verandert onze waarneming van de situatie?

Wanneer angst opkomt, gebeurt er vaak al iets voordat we het bewust opmerken.

Bij veel mensen wordt de ademhaling oppervlakkiger.

Het lichaam begint zich aan te spannen.

De aandacht vernauwt.

De beweging wordt reactief in plaats van bewust.

De aanval kan precies hetzelfde blijven.

En toch verandert onze ervaring ervan volledig.

Hoe langer ik oefen, hoe meer ik ontdek dat Aikido niet gaat over het wegnemen van angst.

Het gaat over het leren herkennen van wat angst in ons verandert.

Kan ik mijn ademhaling opmerken?

Kan ik de spanning herkennen voordat zij mijn beweging beïnvloedt?

Kan ik verbonden blijven in plaats van gevangen te raken in weerstand?

Iedere training biedt opnieuw de mogelijkheid om deze vragen te onderzoeken.

Niet om onbevreesd te worden.

Maar om bewuster te worden.

Misschien is moed niet de afwezigheid van angst.

Misschien is moed de bereidheid om aanwezig te blijven, ook wanneer angst er is.

Wat verandert wanneer angst verschijnt?

Ik denk niet dat die vraag ooit definitief beantwoord is.

Iedere training, iedere uitdaging en ieder onverwacht moment nodigt mij uit om haar opnieuw te onderzoeken.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Angst #Bewustzijn #Ki #Beoefening #PersoonlijkeOntwikkeling

What Do We Actually Perceive?

Every movement begins with perception.

But what do we actually perceive?

Do we perceive reality as it is?

Or do we perceive our thoughts about reality?

When someone attacks us in Aikido, we often think we are responding to the attack.

But are we?

Or are we responding to our expectations…

our memories…

our fears…

our habits?

Perhaps we do not react to what is happening.

Perhaps we react to what we believe is happening.

The more I practise, the more I realise that perception is never completely neutral.

It is coloured by experience.

By emotion.

By desire.

By resistance.

When fear enters, the body changes.

Attention narrows.

Breathing changes.

Movement changes.

When perception changes, movement changes.

Not because reality has changed…

but because our perception has.

Aikido offers us a remarkable opportunity.

Again and again, we can observe the relationship between perception and movement.

Not to judge ourselves.

Not to become perfect.

But simply to become more aware.

Perhaps the quality of our movement depends less on what is happening around us…

and more on how clearly we perceive what is happening within us.

What do we actually perceive?

I don’t think this question can be answered once and for all.

Every training, every encounter and every moment of awareness invites me to explore it again.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Perception #Awareness #Ki #Practice #PersonalDevelopment

---

Wat nemen we eigenlijk waar?

Iedere beweging begint met waarnemen.

Maar wat nemen we eigenlijk waar?

Nemen we de werkelijkheid waar zoals zij is?

Of nemen we onze gedachten over de werkelijkheid waar?

Wanneer iemand ons in Aikido aanvalt, denken we vaak dat we reageren op de aanval.

Maar is dat werkelijk zo?

Of reageren we op onze verwachtingen…

onze herinneringen…

onze angsten…

onze gewoonten?

Misschien reageren we niet op wat er gebeurt.

Misschien reageren we op wat we dénken dat er gebeurt.

Hoe langer ik oefen, hoe meer ik ontdek dat waarneming nooit helemaal neutraal is.

Zij wordt gekleurd door ervaring.

Door emotie.

Door verlangen.

Door weerstand.

Wanneer angst verschijnt, verandert het lichaam.

De aandacht vernauwt.

De ademhaling verandert.

De beweging verandert.

Wanneer de waarneming verandert, verandert ook de beweging.

Niet omdat de werkelijkheid verandert…

maar omdat onze waarneming verandert.

Aikido biedt ons een bijzondere mogelijkheid.

Steeds opnieuw kunnen we de relatie onderzoeken tussen waarneming en beweging.

Niet om onszelf te beoordelen.

Niet om perfect te worden.

Maar om ons steeds bewuster te worden.

Misschien hangt de kwaliteit van onze beweging minder af van wat er om ons heen gebeurt…

en meer van hoe helder wij waarnemen wat er in onszelf gebeurt.

Wat nemen we eigenlijk waar?

Ik denk niet dat die vraag ooit definitief beantwoord is.

Iedere training, iedere ontmoeting en ieder moment van bewustzijn nodigt mij uit om haar opnieuw te onderzoeken.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Waarneming #Bewustzijn #Ki #Beoefening #PersoonlijkeOntwikkeling

Where Does Movement Really Begin?

When we first start practising Aikido, we often focus on what we can see.

The hands.

The feet.

The technique.

But over time, a different question begins to emerge.

Where does movement really begin?

Does it begin when the foot steps forward?

When the hips turn?

When the arm starts to move?

Or does it begin even earlier?

Perhaps what we call movement is only the visible expression of something that has already begun.

Perhaps it begins with awareness.

Or perhaps it begins in the very moment we become fully present.

In every technique we can observe the visible movement.

Yet something invisible always comes first.

A thought.

An intention.

A perception.

A choice.

If that inner movement is rushed, the body often becomes rushed.

If the mind is divided, the movement loses its unity.

If fear enters, the body changes before we are even aware of it.

For me, Aikido is not only about learning how to move the body.

It is about becoming aware of the movement that takes place before the body moves.

The dojo gives us a unique opportunity to observe this.

Again and again.

With every technique.

With every partner.

With every breath.

Where does movement really begin?

I don’t think this question can be answered once and for all.

Every training, every encounter and every moment of stillness invites me to explore it again.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Movement #Ki #Awareness #Practice #PersonalDevelopment

---

Waar begint beweging werkelijk?

Wanneer we met Aikido beginnen, richten we onze aandacht vaak op wat zichtbaar is.

De handen.

De voeten.

De techniek.

Maar na verloop van tijd dient zich een andere vraag aan.

Waar begint beweging eigenlijk werkelijk?

Begint zij wanneer de voet een stap zet?

Wanneer de heup draait?

Wanneer de arm in beweging komt?

Of begint zij al veel eerder?

Misschien is wat wij beweging noemen slechts de zichtbare uitdrukking van iets dat al eerder begonnen is.

Misschien begint zij met aandacht.

Of misschien begint zij op het moment dat we volledig aanwezig zijn.

In iedere techniek zien we de zichtbare beweging.

Maar daaraan gaat altijd iets onzichtbaars vooraf.

Een gedachte.

Een intentie.

Een waarneming.

Een keuze.

Wanneer die innerlijke beweging gehaast is, wordt het lichaam vaak ook gehaast.

Wanneer de aandacht verdeeld is, verliest de beweging haar eenheid.

Wanneer angst verschijnt, verandert het lichaam vaak al voordat we ons daarvan bewust zijn.

Voor mij gaat Aikido niet alleen over leren bewegen.

Het gaat over het leren herkennen van de beweging die plaatsvindt vóórdat het lichaam beweegt.

De dojo biedt ons een unieke gelegenheid om dat steeds opnieuw te onderzoeken.

Bij iedere techniek.

Bij iedere trainingspartner.

Bij iedere ademhaling.

Waar begint beweging werkelijk?

Ik denk niet dat die vraag ooit definitief beantwoord is.

Iedere training, iedere ontmoeting en ieder moment van stilte nodigt mij uit om haar opnieuw te onderzoeken.

#Aikido #AikidoYuishinkai #Budo #Beweging #Ki #Bewustzijn #Beoefening #PersoonlijkeOntwikkeling